Viser arkivet for stikkord rundballefestival

Haustkjensla kom over meg

DEN VARMASTE SOMMAREN i manns minne er snart slutt. Men om ein skal tru klimaforskarar og kompani så er det nok fleire varmerekordar i vente. Desverre fylgjer det også fleire ekstremvêr med i varmerekord-bylgja. Eg skal ikkje sei meir om det. Enten trur ein på klimaendringar, eller så lukkar ein augene og nektar tru på det. Dei fleste klimaforskarane seier at klimaendringane er menneskeskapte. Og dei fleste politikarane trur på klimaforskarane. Men dei færraste politikarane har gjort noko praktisk til eller frå. Berre litt papirmagikk; hikk, slik at vi skal tru at dei gjer noko. Men eg hadde eigentleg ikkje meint å skrive noko om politikarar eller varmerekordar. Vi har hatt ein fantastisk sommar, hadde eg tenkt å sei. Punktum.

OG HAUSTEN ER eit markert skilje på året. Når haustlufta tek over etter sommarvarmen kjem forkjøling og kveldar med trøyttleik og alt det der. Og skulane startar. Vanlegvis. No hadde eg ikkje tenkt å skrive om lærarkonflikten heller. Men no har eg nemnt den. Berre fordi haustlufta kom over meg. – Dette var begeret som fekk dråpen til å flyte over, sa leiar i Utdanningsforbundet på tv her om kvelden. Ein må jammen passe på å halde munnen midt i tunga dersom ein skal sitere gode, gamle ordtak! Frank Aarebrot sa til lærarane at dei fortener ikkje å bli detaljstyrt av byråkratar. Eg er samd med Aarebrot. Eg støttar lærarane sin kamp langt på veg. Og dei lærarane som ikkje giddar å gjere jobben sin fordi dei har mulegheit til å gå heim, dei burde ikkje vore lærarar. Og det er desverre somme av dei også. Men vilkåra må vere slik at dei gode lærarane ikkje skiftar arbeid. Punktum. Les heile innhogget her

Ein rundball med namn Soria Moria

Dette innlegget er trykt som Innhogg under tittelen “Raudt pluss grønt er ikkje raud-grønt!” i Sogn Avis laurdag 28. august 2010.

Denne helga står i rundballen sitt teikn. Kreative og «gale» fjærlandsbønder med glimt i augo boltrar seg fritt når dei lagar kunst av rundballar og viser det fram for publikum på den mykje omtalte rundballefestivalen.

Kvar elles kan ein sjå rundballar klamrande fast oppe i eit tre, med eit andlet som viser tydeleg at han lengtar ned att til dei to smilande venene sine nede på landjorda? Eller rundballar som kjem krypande opp av ei veggrøft med svartmåla fotball som nase, rundballar utkledde som marihøner eller som halloween-graskar? Og eg tenker at om ein skulle skape naturalistisk kunst av regjeringa ved hjelp av rundball og fargar, så kunne ein måle ein rundball raud og grøn og kalle han Soria Moria. Og så kan ein legge all slags passande tolkingar og politiske analysar inn i det «kunstverket». Om ein vil setje kritisk søkelys på den mislukka landbrukspolitikken, som det har vore mykje debatt om siste vekene, så kan ein også plassere rundballen Soria Moria oppå ein sprellande og blødande bonde. Men den debatten skal eg ikkje ta her.

Les heile innlegget!