Viser arkivet for stikkord narkotika

Synleg og usynleg mobbing på skulen

Det har vore mykje skriving om skule og lærarar i haust. Eg skal ikkje ta opp att noko om lærarane sine arbeidsforhold og feriar. Eg vil heller fokusere på elevane sine forhold på skulen. Norsk skule er sikkert i det store og heile bra, men mange elevar lever under sterkt press for å ha gode karakterar, og i tillegg ofte eit press om å lukkast med eige utsjånad og popularitet. Presset om å prestere i skulefag kan komme frå skule og foreldre. Dette presset er sjølvsagt ikkje med på å auke prestasjonane til barna, ofte tvert imot. Og dette jaget etter prestasjonar kan nokre gonger skjule andre alvorlege problem, som mobbing.

FLEIRE UNDERSØKINGAR viser at mange elevar seier dei blir mobba på skulen. Men få skular innrømmer at dei har problem med mobbing på sin skule. Mobbing som skjer ope er lett å ta tak i, men skjult mobbing er… skjult. Mobbe-omgrepet har kanskje endra seg, og noko av det barn seier dei opplever som mobbing, kan vere uskuldig erting.

Ei eg kjenner, lat oss kalle henne Une, gjekk ein gong forbi skulen der sonen hennar var elev. Det var friminutt og elevane var ute og leika. Men ikkje alle leika. Ein gjeng større barn banka eit mindre barn. Fleire barn var over den vesle guten som skreik og ropte om hjelp. Ved sidan av stod ein lærar og lo. Une sprang inn på skuleplassen og fekk drege bort dei større gutane, og frigjort offeret. Det var ikkje hennar barn, men ho såg det som si sjølvsagte plikt å hjelpe. Kva skjedde så? Jau, læraren som hadde sett heile opptrinnet blei rasande på ho som greip inn. Ho hadde ikkje noko med dette å gjere, meinte han. Det var berre leik, sa han. Men slik hadde det ikkje sett ut for Une. For henne såg det heilt klart ut som vald mot eit hjelpelaust barn. Une fortel at etterpå blei ho hengt ut av denne læraren. Une såg eit mobboffer. Skulen sa dei ikkje har noko mobbe-problem. Les meir her

Respekt for lov og orden - utgår

Etter at politiet hadde aksjonar mot fleire skular i Bergen, blei det ein storm mot politiet. – Politiet har ikkje noko på skular å gjere, vart det hevda. – Politiet hadde aldri gått fram slik mot kriminelle vaksne på ein arbeidsplass. – Barna kan bli traumatiserte og psykisk skadde, meinte mange. I det heile fekk dei narkotikabrukande ungdommane utruleg mykje sympati, medan politiet fekk stordelen av kritikken og sinnet. Mange antyda at det er berre i politistatar at politi aksjonerar på denne måten. Også Trine Skei Grande brukte ordet politistat i denne saka på minibloggsamfunnet twitter, og gir tilsynelatande all si støtte til dei narkotikabrukande ungdommane. Eg syns politiet fortener ros for å oppklare narkotikakriminalitet, sjølv om det skjer på skular. Når det føregår kriminell verksemd på skular kan ikkje Skei Grande sei at politiet ikkje har noko på skular å gjere! Eller skal skular vere fristad for kriminell verksemd? Dessutan trur eg norsk ungdom er friske nok til å tole å sjå at politiet utfører naudsynt politiarbeid.

Når politiet får all kjeften og narkotikabrukande ungdom all støtten blir dette eit sterkt signal om at det er ikkje så farleg å bryte litt lover dersom det skulle passe seg slik. Slike haldningar gir i alle fall ikkje assosiasjonar til politistat. Når så mange sympatiserar med ungdom som bryt lover, så er ord som anarki meir nærliggjande. Skal aldersgrenser på sosiale medier berre ignorerast? Les heile innhogget her!

Rullebladet mitt

«Saka er for dykkar vedkommande henlagt,» var konklusjonen i eit brev eg fekk frå politiet for 17 år sidan. Eg seier det med ein gong, slik at de er åtvara: Dette er forteljinga om mi kriminelle fortid. Det er for tida mykje snakk om politiet, manglande ressursar og rett ressursbruk. Og trass eventuell ironi i dei fylgjande avsnitta ligg det ein alvorleg undertone i dette innhogget. For vi har eit politi med manglande ressursar. Det tengst 25 % meir politifolk før 2020 for å nå Politidirektoratet sitt mål om to politifolk per tusen innbyggarar, las eg på NRK tekst-tv. I dag er det 7.735 politifolk, for å nå målet må det vere 10.000 i 2020. NRK sitt reknestykke er sjølvsagt feil, som ventande når journalistar prøver rekne. Det trengst 29,4 % meir politifolk for å nå målet.

Mi kriminelle fortid starta med at eg lånte ei svært styla folkevogn frå Jarle, bror min. Bobla var ikkje registrert, då Jarle hadde ein anna bil til dagleg bruk, men hadde vore godkjent og var heilt etter føresegnene. Så eg betalte leige for prøveskilt og køyrde til Sandane Glopperock-helga 1994. Sjølv skulle eg ikkje på Glopperock denne kvelden, men på eit møte.

Etter møtet om kvelden gjekk eg til Bobla og låste opp døra. Då kom det ein politibil med blålys i full fart inn på parkeringsplassen, og ut kom to uniformerte politifolk springande mot meg. Eg forstod at dei var ute for å ta meg, men visste ikkje kva gale eg hadde gjort. Før eg rakk tenke meir kom to politibilar til i full fart inn på plassen, og fire politifolk til omringa meg. Eg forstod ikkje kva som stod på, men visste det måtte vere alvorleg når dei måtte vere seks politimenneske for å pågripe ein som alltid har unngått slosskampar heilt sidan veslebror Jarle banka han som barn.
Les heile saka