Viser arkivet for stikkord jens

Auk pensjonsalderen

Det er ikkje ofte eg har forventingar til korkje Kongen eller statsministaren sin nyttårstale. Kongen sin gadd eg dette året ikkje å sjå, og Stoltenberg sin såg eg, men utan særleg stort håp om noko matnytting.

Sjokket var difor stort når eg merkja at det bygga seg opp til noko av interesse, noko eg hadde brukt kveldar i juleferien til å snakka om – pensjon.
Stoltenberg synte til at når folketrygda blei innført i 1967 var pensjonsalderen 70 år, og gjennomsnittleg levealder 74. Han slo òg fast at ”som samfunn må vi forandre holdningene til alder i takt med at vi lever lenger og er friskere enn før”.

Sett saman med at han påpeika at tilhøve i dag er at ein kan pensjonera seg som 62-åring, medan gjennomsnittleg levealder er 81 år sat eg og trippa i sofaen. Ville min store kjepphest om høgare pensjonsalder endeleg koma?
Les meir…

Oppsummering av valet

Valkampen nærmar seg slutten, og det er på tide med ei lita oppsummering.

Eg har fleire gonger dei siste vekene høyrt at denne valkampen ikkje har vore som i gode gamledagar med Gro og Kåre. Personleg har eg aldri sett eller høyrt nokon av dei debattane, men eg har jo forstått at dei må ha vore ulideleg spanande. Men sjølv om det framleis blir mimra etter så mange år, og etter at den eine av dei to ikkje ein gong bur i landet veit eg ikkje heilt, alt var jo visst nok betre under krigen òg…

Men uansett tvilar eg ikkje på at dei sagnomsuste debattane var betre enn dei anno 2009, for det skal jo alvorleg tala ikkje særleg mykje til for å få ein meir interessant valkamp enn det denne har vore. Det har ikkje vore nokon store saker, men litt om alt, og mest om kva dei andre har gjort og ikkje gjort.

Høgdepunkta i valkampen har i mine auge korkje vore skatt eller skule, Jens eller Jensen, og vertfall ikkje Siv og Erna sine korte skjørt!

Det fyrste og kanskje viktigaste høgdepunktet er velkomsten partiet Vigrid, samt Vigridavleggjaren Norgespatriotene har fått i debattar dei har stilt opp der dei har liste. Tilskodarar og meddebattantar har bokstavleg tala vendt ryggen til deira debattant under innleiinga, og dei har vore så lite velkomne at dei har måtte fått politieskorte ut av lokalet. Slikt varmar!

Det andre av dei tre verkeleg store høgdepunkta har definitivt vore den teknologiske revolusjonen me har sett. I år har me fått daglege meiningsmålingar, gjerne ei om morgonen og ei om kvelden. Me har kunne gå på nettet og til ei kvar tid sjå kven som er inne og kven som er ute, samt kunne sjå kven som har det uforklarlege utjamningsmandatet akkurat no. Me har både kunne sjå resultatet av siste måling og gjennomsnittet for alle målingane. Det er det som har engasjert meg, ikkje det politikarane faktisk har sagt, for det har me som regel høyrt før, og det handlar berre om dei andre.

Det tredje og siste høgdepunktet har vore valkampmateriellet som partia har hatt, og då tenkjer eg særleg på valkampbollane FrP har hatt i Bergen. Berre dei åleine var god nok grunn til å ta turen til sentrum! Elles funka AP-rosene fint som ei overraksing til dama, berre viktig å hugsa å ta av lappen med «husk valgdagen, hilsen Jens» eller noko i den dur. Eg har vidare høyrt mykje godt om SV sine valkampkarameller, og har planar om å sikra meg nokon av dei denne helga. Eg håpar berre dei er betre enn dei kvalme dropsa som dei minst like kvalme Unge Høgre-gutane leverte ut på juridisk fakultet! Eller kva med NKP som stiller til val i Hordaland? Dei kjempa lengje for å få nok underskrifter for i det heile å få stilla liste. Dei har no klistra ned heile byen med «boicott valget»-plakatar, der det er bilete av ein knytteneve som knuser Stortinget. Det er tydleg at ikkje alle har same synet på folkestyre! Det skal bli interessant å sjå om dei får fleire røyster enn som krevst for å stilla liste, viss ikkje kjem vel orsakinga med at dei jo boicotta.

Så er spørsmålet då: fungerte valkampen på meg? Nei, eg førehandsrøysta i juli eg…