Viser arkivet for stikkord jødar

Dette er ikkje 1936. Dette er våren 2016.

I år kom våren tidlegare enn ein gjennomsnittsvår. Eg høyrde på radioen at gjennomsnittsvåren er tretti dagar tidlegare no enn for tretti år sidan. Eg er ikkje sikker på om det stemmer heilt. Når det er snøfritt på heimebøane i Mundal 20. april, så seier vi det er tidleg vår. Eg kan ikkje hugse at snøen på det jamne låg til 20. mai for tretti år sidan. Men eg hugsar eitt år snøen låg så lenge. Eg trur det var våren etter snøvinteren 1981-1982. Eg hugsar læraren og naboen min, Olen, tok på seg skia og gjekk ein skitur på bøane like ved fjorden sjølvaste nasjonaldagen det året. Og inne i Supphelledalen, nær Jostedalsbreen, låg snøen til ut i juni. Men det var den snøvinteren alle snakka om. Eg hugsar også det var snølause vintrar då eg var ung.

I innhogget «Klimaproblemet har kome for å bli» 23. april i år siterar Georg Arnestad sin ven og tidlegare kollega Jon Naustdalslid frå boka «Klimapolitikk. Samfunn og styring under eit klima i endring». Korleis verda ser ut i smått og stort i år 2100, er delvis avhengig av korleis vi handterer klimaproblemet. Men det vil minst like mykje vere avhengig av korleis vi samtidig handterer mange andre problem, som til dømes fattigdom, fordeling, krig, fred, global rettferd, utvikling…

Les heile innhogget her!
Teksten er trykt som innhogg i Sogn Avis, nyleg kåra til landets beste lokalavis.

Kampen om veljarane

OG LITT OM INTENS UVILJE MOT GRUPPER VELJARAR.

Eg har eit lite forslag: Lat oss alle gå og førehandsstemme på måndag! Så blir det kanskje slutt på alle desse iltre ordflaumane frå forulempa politikarar med ovstort sjølvbilete, som ikkje forstår korfor ingen lenger trur på vallovnadane deira. Kva vil skje om alle går og førehandsstemmer no? Vil valkampen bli avlyst, journalistane permittert og politikarane styringsdyktige att? Det er i så fall ein vinn-vinn-situasjon, både for veljarar og politikarar. Berre media vil tape på det.

Det er oss dei kjempar om. Nokre ved å ta opp att gamle løfter dei ikkje har klart å gjennomføre siste åtte åra, andre ved å ta opp att gamle løfter dei aldri har fått vise at dei ikkje maktar å gjennomføre. Vi blir presentert for kontrastane mellom framleis raudgrønt styre på den eine sida, og på den andre sida blått i ulike nyansar. Det er Jens eller Erna, det er meiningsmålingar opp og ned, duellar og maktkampar både mellom og innanfor partia. Og litt meir usynleg for dei fleste pågår det ein kamp om dei kristne veljarane. Dei siste tjue åra har det vore gjort fleire forsøk på å starte nye, kristne parti med «mandat frå Gud» til å slå ut Krf og å styre landet saman med Frp. Også i år er det med eit nytt, kristent parti, Dei Kristne, som kjempar med Krf og Frp om dei blåaste kristne veljarane.

Her i fylket sankar Frp mange stemmer frå kristne. Forstå det den som vil. Les heile Innhogget her: